Sanat dünyasının önde gelen isimlerinden, İngiliz ressam David Hockney, 88 yaşında hayatını kaybetti. Hockney, kendine özgü Yorkshire şivesiyle ifade ettiği keskin görüşleriyle tanınıyordu.

Sanatçı, resimden fotoğrafa, iPad çalışmalarından gravür ve vitraylara kadar pek çok alanda üretim yaptı. Opera tasarımı gibi büyük ölçekli işlerle, kalem ve mürekkep gibi samimi çalışmalar arasında rahatlıkla geçiş yapabiliyordu.

1960'larda sanat dünyasında büyük yankı uyandıran Hockney, yarım yüzyılı aşkın süre sonra bile sanat galerilerini doldurmayı başardı. 2018 yılında, yaptığı bir yüzme havuzu tablosu açık artırmada yaklaşık 70 milyon sterline satılarak yaşayan bir sanatçı için rekor kırmıştı. Hockney, eserlerine gösterilen bu yoğun ilgiden şaşkınlık duyduğunu belirtmişti. Kendisi, 'Sadece sevdiğin şeyleri boya' kuralını takip ettiğini ifade etmişti.

1937'de Bradford'da doğan Hockney'nin babası K., sosyal adaletsizlikten, nükleer silahlardan ve sigara içmekten eşit derecede nefret eden vicdani retçiydi. Annesi L. ise ailenin güçlü iradeli ve dindar dayanağıydı. David, beş çocuklu sevgi dolu bir ailede, Bradford'daki küçük bir evde büyüdü. Savaş zamanı bombalamaları sırasında evin altında dua ederek saklanırlardı.

Sanatçı, erken yaşlarda çizime büyük bir tutkuyla bağlıydı. Savaş koşulları nedeniyle kağıt kıtlığı çektiği dönemlerde, ilk çalışmalarını kilisedeki ilahi kitapları ve yerlerde yapabildi. Bradford Grammar Okulu'nda burslu okuyan Hockney, sanat dışındaki derslerde başarısızdı ve sadece sanata odaklanmak istediğini belirtmişti. Öğretmenleri tarafından popüler ve esprili olarak tanımlansa da, sanat dışı derslerdeki motivasyon eksikliği dikkat çekiyordu.

16 yaşında sanat okuluna başlayan Hockney, okul hayatı boyunca yoğun bir çalışma temposu sergiledi. Günlük 12 saatini atölyesinde çalışarak geçiriyordu. Babası gibi askerliğini vicdani retçi olarak yaptı ve bu süreçte bir morgda hasta bakıcılık görevinde bulundu.

Londra'daki Kraliyet Sanat Akademisi'nde eğitimine devam eden Hockney, bohem bir yaşam sürerken, sınıf arkadaşı RB Kitaj'ın tavsiyesi üzerine sadece sevdiği şeyleri resmetmeye odaklandı. Bu tavsiyenin kariyerindeki en iyi tavsiye olduğunu belirtmişti. Sanatçı, politikayı, edebiyatı ve kendi eşcinselliğini keşfetmeyi ilgi alanları arasına kattı. Bu ilgi alanları, eserlerine de yansıdı.

Akademideki en parlak öğrenci olmasına rağmen, mezuniyet için gerekli olan bir makaleyi yazmayı reddettiği için final sınavından kaldı. Ancak gelen tepkiler üzerine akademi geri adım attı, ona diplomasını verdi ve altın madalya ile ödüllendirdi. Hockney, mezuniyet töreninde geleneksel cübbesinin altında altın rengi bir ceket giymişti.

1964'te, cenneti aramak üzere İngiltere'den ayrılarak Los Angeles'a yerleşti. Amerikan erkek dergilerinde gördüğü bronz tenli vücutları ve mükemmel ışığı arıyordu. Şehre indiğinde, vadilerde parıldayan yüzlerce yüzme havuzu gördü. Bu havuzlar, ona zenginlik, boş zaman ve cinsel özgürlük vaat ediyordu. O dönemde İngiltere'de karne uygulaması yeni kalkmışken, Kaliforniya'da yüzme havuzları bir lüks değil, yaşam biçimiydi.

Hockney, bu yeni ortama hayran kaldı. İngiliz yağlı boyalarını parlak Kaliforniya akrilikleriyle değiştirdi ancak Bradford aksanını korudu ve Amerikalılar tarafından bu aksanı çok sevildi. Bu dönemde ilk kez ve muhtemelen hayatında tek kez cinsel açıdan hareketli bir dönem geçirdi ve saçını parlak beyaza boyattı. Çevresindeki binaları resmetti; amacı, Piranesi'nin Roma için yaptığını Los Angeles için yapmaktı. Yüzme havuzları ve çıplak erkek bedenleri, Hockney'nin en ünlü teması haline geldi. Kendi cennetini bulmuştu.