Yıllardır sperm donörü çocuğu olan A.K., gittiği her yerde olası babalar görüyordu. Arthur, yaşadığı bu durumu şu sözlerle ifade etti: "Öğretmenimin, otobüste gördüğüm insanların babam olabileceğini hayal ediyordum... Bu şekilde yaşamak imkansız olduğu için çok öfkeliydim." Yetişkin olduğunda Paris'ten başka bir sperm donörü çocuğu olan A. ile tanıştı ve bu soru daha da acil hale geldi.
A., 2010 yılında donörle büyümüş aktivistlerin bir toplantısında Arthur ile tanışmasını "ilk görüşte aşk" olarak tanımlıyor. Ancak bu bağ romantik mi yoksa genetik bir çekim miydi? Doğduklarında Paris'te sadece iki sperm bankası vardı ve birçok erkek birden fazla bağış yapmıştı, bu nedenle yarı kardeş olma ihtimalleri yüksekti.
Bir hayat kurmadan önce, Arthur ve A. akraba olup olmadıklarını bilmek zorundaydılar. Ancak Fransa'da genetik testleri ve donör anonimliğini yöneten yasalar, cevabı bulmayı son derece zorlaştırdı. Fransa'da, yalnızca bir araştırma bilimcisi, doktor veya yargıç genetik bir test emredebilir ve denetleyebilir. Ayrıca, evde DNA test kiti bulunduranlar 3.500 Euro'dan fazla para cezasına çarptırılabilir.
1994'ten beri yürürlükte olan yasayı destekleyenler, hassas genetik verilerin ticari şirketlere verilmesini engellediğini ve beklenmedik sonuçların aile içi anlaşmazlıklara yol açmasını önlediğini savunuyor. Ancak Arthur, Fransa'nın bu tür testlerin kullanımını suç sayan Avrupa'daki tek ülke olduğunu belirtiyor.
Ebeveynleri yetişkinliğinde donörle büyüdüğünü söylemeden önce, A. bir avukat olmuş ve biyoteknoloji hukuku alanında uzmanlaşmıştı. Bu nedenle, Fransız yasalarının bir donörün ölümünden sonra bile donör anonimliğini garanti ettiğini tam olarak anlıyordu. Ancak A., 1979'da böyle bir mevzuat yürürlüğe girmeden önce doğmuştu.
1994'ten önce doğan diğer donörle büyümüş kişileri ararken, A. Arthur ile karşılaştı. Arthur, biyolojik kökenlerini öğrenme arzusunu detaylandıran bir kitap yazmıştı. A., kendisinin ifade etmekte zorlandığı duyguları Arthur'un ne kadar kesin bir şekilde ifade ettiğini görünce etkilendiğini söylüyor. Her ikisinin de sevgi dolu aileleri vardı, ancak ikisi de kendilerini yaratan bilinmeyen kişilere dair sorulara çekilmiş buldular. Yüz yüze tanıştıklarında kimya anında oluştu. Sorun da öyle.
Platonik dostluktan romantik bir ilişkiye geçmeden ve hatta birlikte bir hayat kurmadan önce, babaları hakkındaki gerçeği bilmeleri gerekiyordu. Ancak yetkililerden hiçbiri onlara bunu söylemek istemedi. Aylarca süren arayışın ardından, güney Fransa'da 900 Euro nakit karşılığında genetik bir test yapan ve akraba olmadıklarını ortaya çıkaran bir doktor buldular. Ancak doktor bu sonucu onlarla paylaşarak yasa dışı davrandığı için huzursuzlukları devam etti. A., "Bir sahtekar olduğundan endişeleniyorduk" diyor.
Sonucu doğrulamak için bir evde test kiti kullanmayı düşündüler, ancak bir avukat olarak A. yasalara uygun hareket etmeye kararlıydı. Bu nedenle, 2010'dan itibaren Fransız sistemine karşı bir dizi yasal mücadele başlattı. Donörünün hala hayatta olup olmadığını ve eğer öyleyse hala anonim kalmak isteyip istemediğini bilmek istiyordu. Kaç kez bağış yaptığına dair tanımlayıcı olmayan bilgilere ve Arthur'un yarı kardeşlerinden biri olup olamayacağına erişebilir miydi? Çabaları başarısız oldu. Üç yıllık yasal mücadelenin ardından çift, "bir güven atlayışı" yaparak evlendi.
2015 yılında Fransa'nın en yüksek idare mahkemesi A.'nin son temyiz başvurusunu reddetti. İlk çocuklarının doğumundan kısa bir süre önce, bir doktorın kendi donörleri hakkında ne tür bilgiler olabileceğini araştırmayı kabul etti. Fransız yasalarına göre, bir tıp doktorunun hastaları hakkında bu bilgilere erişimi vardır, ancak onlarla paylaşmasına izin verilmez. Doktor, donörlerinin farklı yıllarda doğduğunu ve dolayısıyla aynı adam olamayacağını buldu. Hayat değiştiren bir bilgi parçasıydı, ancak bunu yalnızca bir doktorın kuralları çiğnemeyi kabul ettiği için elde ettiler. A., "Tamamen tuhaf," diyor, "çünkü doktor benden daha fazlasını biliyor... hakkımda." Bu yeni bilgilere rağmen Arthur hala akraba olabileceklerinden endişeleniyordu, bu yüzden yıllarca direndikten sonra nihayet bir evde DNA testi yaptılar.
