Amerika Birleşik Devletleri ile İran arasında, 28 Şubat tarihinde başlayan çatışmaları sona erdirmeyi hedefleyen bir mutabakat zaptı imzalandı. Başkan Donald Trump tarafından resmen imzalanan 14 maddelik Mutabakat Zaptı (MoU), iki ülke arasındaki gerilimi düşürmeyi amaçlıyor.

Anlaşmanın içeriği, nükleer program, ekonomik yaptırımlar ve Hürmüz Boğazı üzerindeki erişim hakları gibi kritik konuları kapsaması nedeniyle tartışmalara yol açtı. Mevcut belge, 2015 yılında imzalanan ve Trump'ın ilk döneminde çekildiği Ortak Kapsamlı Eylem Planı (JCPOA) ile karşılaştırılıyor. Uzmanlar, mevcut metnin nihai bir anlaşmadan ziyade, önümüzdeki 60 günlük müzakereler için bir çerçeve niteliği taşıdığını belirtiyor.

Nükleer kapasite konusunda, yeni metinde İran'ın nükleer silah geliştirme niyetini reddettiği ifade ediliyor. Ancak, JCPOA döneminde uygulanan teknik kısıtlamaların ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) denetim mekanizmalarının detaylarına bu belgede yer verilmediği gözlemlendi. 28 Şubat 2026 tarihindeki savaşın başlangıcında İran'ın yaklaşık 440 kg %60 oranında zenginleştirilmiş uranyuma sahip olduğu belirtilmişti.

Balistik füze kapasitesi ve ekonomik yaptırımlar konusunda da belgede belirsizlikler bulunuyor. Trump, İran'ın füze kapasitesinin yok edildiğini iddia etse de, imzalanan mutabakat metninde balistik füzelere dair bir maddeye rastlanmadı. Ekonomik boyutta ise, 2015 yılındaki yaptırım hafifletme sürecinden farklı olarak, yeni anlaşmanın İran'ın dondurulmuş varlıklarına erişimi ve mevcut yaptırımların durumu üzerindeki etkileri henüz netlik kazanmadı.