Mauritius'un başkenti Port-Louis'deki Chagos Refugees Group (CRG) dernek binasında, yüksek gerilimli bir toplantı öncesinde hareketlilik yaşanıyor. Soğuk içecekler buzdolabından çıkıyor, yemekler ocakta pişiyor. Yaklaşık 40 üyenin katılacağı toplantı için masalar hazırlanırken, sandalyeler koridora kadar çarpışıyor.

Bu buluşma, Chagossian topluluğunu savunan derneğin merkezinde gerçekleşiyor. Bir hafta önce, 11 Nisan'da Birleşik Krallık, Chagos Adaları'nın Mauritius'a iadesini öngören ve adaya dönüş yolunu açacak anlaşmayı askıya aldığını duyurdu. Yaklaşık 1.500 Chagossianlı, altmış yıl önce zorla adalarından sürülmüştü.

Bu gelişme, 69 yaşındaki Janine Sadrien'i derinden etkiledi. Elindeki çiçekli başlığını sıkan Sadrien, kreyol dilinde "Dürüst olmak gerekirse, ağladım" dedi. 1960'larda yaklaşık 1.500 kişinin zorla yerinden edildiği Chagos Adaları'nın geri dönüş umutları, İran'daki savaşın gölgesinde belirsizliğe sürüklendi.

Lucienne Rostcout ve eşi Gabriel Uranie'nin hikayesi, bu sürgün ve geri dönüş mücadelesinin bir yansıması. Gabriel Uranie, adadan zorla ayrılmadan önce demircilik yapıyordu. Daha sonra Mauritius'ta liman işçisi olarak çalıştı. Savaş ve siyasi gelişmeler, Chagossian halkının anavatanlarına dönme hayallerini zedeliyor.